غار پرآو

غار پرآو در ۱۲ کیلومتری شمال شرقی کرمانشاه نزدیک روستای چالآبه در
ارتفاع ۳۰۵۰ متری میدان جنوبی قله کوه پراو با ۷۵۱ متر عمق با ۲۶ حلقه چاه، یکی از عمیق ترین و صعب العبورترین غارهای جهان است.
عمیق ترین چاه پرآو ۴۲ متر عمق دارد، دهنه ی ورودی غار کاملا چاهی
است و ورود به آن به گردشگران معمولی و حتی غارنوردان غیرحرفه ای اصلا توصیه نمی شود.


برودت دمای هوا در پرآو به دلیل آب جاری داخل آن که حاصل ذوب شدن
یخچال های زیرزمینی است می باشد، این دما همیشه بین یک و سه
درجه سانتی گراد است و همین مساله پیمایش غار را سخت می کند.
جدا از این، گذرگاه های تنگ و خرچنگ روها، ریزشی بودن برخی از
قسمت های غار، تراورس های خطرناک و چاه های عمیق، پرآو را در دنیا به غاری صعب العبور و سخت تبدیل کرده، به طوریکه پنج غارنورد ایرانی جان خود را در این غار از دست داده اند و اجساد برخی از آن ها هیچ وقت به بیرون از غار منتقل نشده است.

پیشینه پیمایش غار پرآو

این غار برای اولین بار در سفر تحقیقاتی یک گروه غارنورد انگلیسی در سال ۱۳۵۰ خورشیدی به رهبری جان
میدلتون کشف شد و گروه به عمق ۷۵۰ متری غار دست یافت.
سفر اکتشافی بعدی در سال ۱۳۵۱ به رهبری دیوید جادسون که با حمایت انجمن سلطنتی جغرافی و گروه
غارشناسان انگلستان با هدف پیشروی بیشتر، به منظور دستیابی به رکورد جهانی انجام شد.
علی رغم تلاش های زیاد گروه ۱۶ نفره انگلیسی، این کار میسر نشد و غار پراو در عمق ۷۵۱ متری به یک حوضچه
گلی به طول ۵۰ متر ختم شد.


این موضوع، یک اصطلاح ماندنی در غارنوردی به جای گذاشت. به این معنی که اگر یک غار بزرگ، که امید به
گسترش آن می رود، ناگهان به آخر خود برسد، می گویند: «پراوئی شد»
در سال ۱۳۵۴ یک تیم لهستانی از غار پراو دیدار کرد. رسیدن به حوضچه آخر آن و گرفتن عکسی از پرچم انگلیسی
ها باقی مانده از سال ۱۳۵۱ ،تأیید دوباره این مطلب بود که غار به راستی تمام شده است.

اولین تلاش ایرانی ها

غار پرآو

اولین تلاش جدی ایرانی ها برای پیمایش غار در سال ۱۳۶۸ توسط تیم
کانون کوهنوردان کرمانشاه به سرپرستی آقای بهمن مشتکوب، سرپرست
فنی کریم اسدآبادیان، مسئول امداد و نجات حشمت حیدریان و مسئول تدارکات هوایی بهروز ایزدی انجام شد که به دلیل بارش باران و سرازیر شدن آب در غار ناتمام ماند.
غارنوردان کانون کوهنوردان کرمانشاه بار دیگر در سال ۱۳۷۰ به سرپرستی
آقای بهمن مشتکوب و سرپرست فنی آقای فرامرز دزفولی موفق شدند به
عنوان اولین گروه ایرانی تا انتهای غار را پیمایش کنند و رکورد تلاش های نافرجام ایرانیان را بشکنند.


در طی سال های بعد، بازدید از غار توسط گروه های کوهنوردی و غارنوردی ایرانی شروع شد که اغلب به حوضچه انتهای غار یا گاهی به کشف راه
های جدید انجامید.
در سال ۱۳۷۲ تیم دونفره محمدنوری و قدیر یزدانی به عنوان دومین تیم
ایرانی دراقدامی متحیرانه و خاص اقدام به پیمایش سبکبار بدون لجستیک و کاملا آلپی دونفره با حدود ۴۰۰ کیلو بار طی ۱۳ روز غار را پیمایش کرده و به سلامت خارج شدند.

تیم ۴ نفره کرمانشاه

در سال ۱۳۷۳ نیز تیم چهارنفره کروه سه کل کرمانشاه با بهره جستن از طناب های داخل غار طی یک برنامه سه
روزه به حوضچه انتهایی رفته و مراجعت کردند و نام خود را به عنوان سومین تیم پیمایش کننده ثبت کردند.
در سال ۱۳۷۴ چهارمین تیم ایرانی را تیمی از غارنوردان خراسانی تشکیل می دادند سه نفر آن ها موفق شدند
ضمن پیمایش کامل غار کمترین زمان ممکن پیمایش و خروج را به مدت ۵۶ ساعت به نام گروه آزادگان مشهد ثبت نمایند؛ و اولین تصاویر ویدئویی را از چاه و قسمت های انتهایی غار خارج کنند.
در سال ۱۳۸۳ ،یک تیم غارنورد،از کلوپ کوهنوردی کرمانشاه، به انتهای غار رفته و یک غواص به داخل حوضچه آب
فرستادند.
نتیجه آن بود که عمق حوضچه ۳ متر اندازه گیری شد و فهمیدن این واقعیت که این حوضچه بسته است و به جایی راه ندارد.


یوری اودوکیموف در راس یک گروه کوچک از روسیه، از غار پراو دیدن کردند و به در سال ۱۳۸۴ عمق ۴۰۰ متری
رسیدند و در سال ۱۳۸۵ دوباره بازگشتند ولی به علت بدی هوا نتوانستند ادامه دهند.
سال ۱۳۸۱ لیلا اسفندیاری، غارنورد و هیمالیا نورد سرشناس و عضو باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند به عنوان
اولین زن ایرانی موفق به پیمایش کامل غار پراو، عمیق ترین غار ایران در استان کرمانشاه شد.

پست بعدی

کلوت شهداد

ج اردیبهشت 31 , 1400
شهداد تا کرمان صد کیلومتر فاصله و تا شهر افسانه ای «کلوتها» ۴۰کیلومتر فاصله دارد.این منطقه در بین زمین شناسان به یکی از «قطب های گرمایی زمین»معروف است.شهر افسانه ای کلوت شهداد ۱۱ هزار کیلومتر مربع وسعت دارد و حدود ۲۰ هزارسال قبل، با فرسایش آبی و بادى، به وجود […]
کلوت شهداد

شاید برای شما جالب باشد

نویسنده

tourism94.ir

ما مجموعه ایی از افراد دانشگاهی با تحصیلات مرتبط با صنعت توریسم میباشم که برای اموزش و اطلاع رسانی گرد هم آمده ایم. باشد که بتوانیم سهم کوچکی در افزایش و بهبود آگاهی در این صنعت داشته باشیم

دسترسی های سریع